BADANIA DYSBIOZ I STANÓW ZAPALNYCH PRZEWODU POKARMOWEGO

GutFlora- Diagnostyka dysbioz układu pokarmowego

Badanie mikroflory GutFlora umożliwia ocenę składu mikroflory jelitowej i diagnostykę dysbioz układu pokarmowego. Badanie jest ilościową oceną głównych grup bakterii tlenowych, beztlenowych oraz grzybów znajdujących się w jelicie człowieka.

Układ pokarmowy jest zasiedlony przez setki gatunków mikroorganizmów (mikrobiota), a ich największa różnorodność znajduje się w jelicie grubym. Zachowanie równowagi mikrobiologicznej w naszym jelicie pełni istotną rolę w utrzymaniu zdrowia. Flora jelitowa stymuluje układ odpornościowy, chroni nasze jelita przed inwazją patogennych drobnoustrojów jak wirusy i bakterie. Ponadto wspomaga trawienie i wchłanianie składników pokarmowych oraz jest źródłem witamin z grupy B i K. Zaburzenia flory bakteryjnej jelit (dysbiozy) mogą prowadzić do zaburzeń przepuszczalności bariery jelitowej, która jest jedną z przyczyn rozwoju nadwrażliwości pokarmowych, a prawdopodobnie także wielu chorób przewlekłych (m. in. autoimmunologiczych, nieswoistych zapaleń jelit). Należy podkreślić, że konsekwencją dysbiozy może być szereg objawów, nie tylko ze strony przewodu pokarmowego, ale również innych układów, przyczyniając się m. in. do depresji, migren, czy zespołu przewlekłego zmęczenia.

Wskazania do wykonania badania mikroflory GutFlora:

  • zaburzenia żołądkowo-jelitowe (przewlekłe biegunki, zaparcia, gazy, wzdęcia, zgaga, bóle brzucha itp.)
  • nadwaga i otyłość
  • przebyta antybiotykoterapia, nadużywanie leków przeciwbólowych
  • alergie, częste infekcje układu oddechowego
  • zespół przewlekłego zmęczenia i problemy z koncentracją
  • przewlekły stres
  • bóle głowy i migreny, depresja, zaburzenia snu
  • cesarskie cięcie i/lub sztuczne karmienie niemowląt
  • podeszły wiek
  • niehigieniczny tryb życia (brak ruchu, niezdrowe odżywianie, nałogi)
  • monotonna dieta, bogata w wysokoprzetworzoną żywność.

GutFlora+ Ocena funkcjonalności układu pokarmowego

Ma na celu oprócz ilościowej oceny głównych grup bakterii tlenowych, beztlenowych oraz grzybów, ocenę wydajności procesu trawienia oraz markerów zapalnych.

Badanie jest nieinwazyjne i może wskazać czy badana osoba jest narażona na rozwój nadwrażliwości pokarmowych (szczególnie IgG-zależnej), bądź czy w jelicie toczą się procesy zapalne. Badanie GutFlora+ to istotna diagnostyka w prewencji poważnych chorób.

Zonulina – Diagnostyka zespołu jelita przesiąkliwego

Badanie Zonulina, to badanie stężenia białka biorącego udział w regulacji przepuszczalności szczelin międzykomórkowych nabłonka jelita (enterocytów). Zmiany tego typu mogą zaburzać homeostazę immunologiczną w jelitach.

Czy twoja bariera jelitowa funkcjonuje prawidłowo? Teraz możesz to sprawdzić wykonując jedno proste badanie oceniające stężenie białka zonuliny w surowicy. Odkryte 15 lat temu białko – zonulina okazało się przełomowe w zrozumieniu mechanizmów powstawania niektórych chorób autoimmunologicznych. Zonulina jest białkiem biorącym udział w regulacji przepuszczalności szczelin międzykomórkowych nabłonka jelita (enterocytów). Przyłączanie zonuliny do enterocytów aktywuje procesy biochemiczne powodujące rozluźnienie ścisłych połączeń między nimi, skutkując wzmożoną przepuszczalnością bariery jelitowej (ang. Leaky Gut Syndrome). Zmiany tego typu mogą zaburzać homeostazę immunologiczną w jelitach. Układ odpornościowy staje się „przeładowany” obecnością cząsteczek pokarmowych i bakteryjnych znajdujących się w świetle jelita. Wykazano, że na stężenie zonuliny mogą wpływać takie czynniki jak: infekcje bakteryjne, leki, toksyny, przewlekły stres, pokarmy (np. gluten). Badania naukowe wskazują również na udział tego zjawiska m. in. w patogenezie chorób autoimmunologicznych. Podwyższone stężenie zonuliny obserwuje się u osób cierpiących na choroby takie jak celiakia, cukrzyca typu I, reumatoidalne zapalenie stawów czy stwardnienie rozsiane, sugerując tym samym na udział zonuliny w patomechanizmie tych schorzeń.

Candida – Serologiczna diagnostyka kandydozy

Badanie Candida określa odpowiedź naszej odporności organizmu na drożdżaka, czyli stężenie IgG i IgM przeciw antygenom Candida albicans we krwi.

Candida albicans należy do rodzaju drożdżaków, które w warunkach fizjologicznych bytują na powierzchni błon śluzowych (jamy ustnej, jelit, pochwy). W niekorzystnych warunkach spowodowanych głównie obniżeniem sprawności układu odpornościowego, bądź zaburzeniem mikrobioty jelitowej, C. albicans może ulegać nadmiernemu przerostowi, powodując chorobę nazywaną kandydozą. Drożdżaki z rodzaju C. albicans są najczęstszą przyczyną grzybicy o etiologii drożdżakowej. Badania naukowe wykazały, że kolonizacja jelit przez drożdżaki z rodzaju Candida może być przyczyną uwrażliwienia organizmu na antygeny pokarmowe, a w konsekwencji pojawienia się nadwrażliwości pokarmowej (Yamaguchi et al., Gut 2006). Najprawdopodobniej wynika to ze zdolności tego drożdżaka do wywoływania zaburzeń przepuszczalności bariery jelitowej (ang. Leaky Gut Syndrome).

Objawy kandydozy
Konsekwencją przerostu jest wytwarzanie przez drożdżaka toksyn, które mogą być przyczyną szeregu objawów. Kandydoza może manifestować się ze strony różnych narządów, a jej objawy mają mniej lub bardziej specyficzny charakter:

  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, jak biegunka, zaparcia, nudności, wzdęcia po jedzeniu
  • Świąd odbytu
  •  Ustne lub pochwowe grzybice
  •  Pieczenie w ustach i biały język
  •  Zapalenie kątów ust (tzw. zajady)
  • Przewlekłe zmęczenie i depresja
  • Problemy z koncentracją
  • Wahania nastroju
  • Bóle głowy i migreny
  • Bóle stawów i mięśni
  • Apetyt na słodycze
  • Nietolerancja alkoholu

Parazyt – Diagnostyka inwazji pasożytów

Jest niezbędne do prawidłowego określenia czynnika etiologicznego objawów związanych z inwazjami pasożytniczymi.
Badanie w kierunku pasożytów pozwala na wykrycie w próbkach kału jaj i dorosłych postaci pasożytów (cyst pierwotniaków, przywr, tasiemców, nicieni). Badanie obejmuje również diagnostykę immunologiczną (metoda immunoenzymatyczna – ELISA) w kierunku pierwotniaka G. lamblia, który powoduje chorobę zwaną lambliozą. Coraz częściej odnotowuje się współistnienie inwazji pasożytniczych z poważnymi zaburzeniami i chorobami przewlekłymi, których efekty leczenia mogą być nieskuteczne ze względu na obecność pasożyta, która daje niespecyficzne objawy.

Objawy inwazji pasożytniczych

  •  zaburzenia żołądkowo-jelitowe jak np.: przewlekłe biegunki, zaparcia, gazy, wzdęcia, zgaga, bóle brzucha, mdłości i wymioty itp.
  •  zespół złego wchłaniania, objawiający się niedoborami np. żelaza, witamin z grupy B
  • świąd odbytu
  • dolegliwości ze strony układu nerwowego: bóle głowy i migreny, depresja, zaburzenia snu
  • zmiany skórne jak np.: wysypka, rumień
  • utrata masy ciała, niedożywienie

Powrót do DIAGNOSTYKA